De anti Stalkingwet, art. 285B WvS

The service having id "facebook_widget" is missing, reactivate its module or save again the list of services.

1. Hij, die wederrechtelijk stelselmatig opzettelijk inbreuk maakt op eens anders persoonlijke levenssfeer met het oogmerk die ander te dwingen iets te doen, niet te doen of te dulden dan wel vrees aan te jagen wordt, als schuldig aan belaging, gestraft met een gevangenisstraf van ten hoogste drie jaren of een geldboete van de vierde categorie.

2. Vervolging vindt niet plaats dan op klacht van hem tegen wie het misdrijf is begaan.
Hier treft u van elk onderdeel van de stalkingswet een nadere uitleg aan, klik op het betreffende onderdeel.

wat betekent wederrechtelijk?

Dit betekent dat degene die rechtmatig handelt niet strafbaar is. Zoals bijvoorbeeld een incassobureau. Deze mag immers hun klanten achter de broek zitten met brieven of telefoontjes om alsnog betaling te verzekeren. Dit zelfde geldt voor een opsporingsambtenaar die handelt op grond van zijn opsporingsbevoegdheid. Wil men iemand veroordelen voor belaging dan zal aangetoond moeten worden dat de dader geen recht of bevoegdheid had om te handelen.
Let op: Het opzoeken van een (eigen) kind is hier dus geen geldig excuus. De wederrechtelijkheid is ook aanwezig indien men niet uitsluitend het eigen subjectieve belang nastreeft. Zie hiervoor rechterlijke uitspraken, onder "belaging en bedreiging via telefoon en voicemail"

wat betekent stelselmatig?

Dit is het kernbegrip van belaging. Met stelselmatig wordt hier bedoeld dat de inbreuken met een bepaalde intensiteit, duur en/of frequentie plaats vinden. Stelselmatig is dan ook zeker niet synoniem voor herhaling. Het gaat meer om de planmatigheid waarmee de inbreuken worden gepleegd. Één enkel kortdurend nachtelijk telefoontje zal niet snel onder belaging vallen, maar wat dan wel? Er is eenvoudigweg niet simpel te zeggen bij hoeveel telefoontjes of andere acties dit wel zo is. Om te bezien of men over stelselmatigheid kan spreken dienen we eigenlijk antwoord te hebben op alle drie de dimensies van het begrip stelselmatig. Onderstaand schema geeft een indruk van de drie dimensies van het begrip “stelselmatig” en toont dat het begrip planmatig doelt op de totale interactie tussen de drie dimensies.

Uit het schema volgt direct dat de totale duur van de acties maar één (beperkt) criterium van stelselmatigheid is. Het gaat nadrukkelijk om de onderlinge samenhang van alle drie de dimensies. Dit doortrekkend betekent dat het slechts drie keer in één week naar een slachtoffer bellen, zeer zeker onder belaging kan vallen, als de telefoontjes qua tijdstip, plaats, inhoud én frequentie zo planmatig (=doelgericht) gepleegd worden dat het slachtoffer onder grote druk komt te staan en/of erg angstig kan worden. Dit is bijvoorbeeld het geval indien de dader een crimineel is, die erom bekend staat nergens voor terug te deinzen. Als die tijdens het op bed leggen van de kinderen telefonisch heel fijntjes laat weten dat het slachtoffer en haar kinderen geen stap kunnen doen, zonder dat hij precies op de hoogte is, zal dit mogelijk zelfs al na twee keer onder stelselmatig gedrag kunnen vallen. Er is helemaal geen twijfel mogelijk als hij tijdens die twee telefoontjes quasi belangstellend informeert of de kinderen al op bed liggen en daarbij zijn bezorgdheid uitspreekt voor brand in de kinderslaapkamers.

Zo is er een groot verschil tussen zomaar drie willekeurige telefoontjes overdag plegen naar een mobiele telefoon of het in de eigen vertrouwde omgeving van een slachtoffer thuis op uiterst ongelegen momenten bellen en/of het (daarmee) opzettelijke verstoren van de (nacht)rust van het slachtoffer, door bijvoorbeeld precies om 01:00, 03:00 en 05:00 uur te bellen. Zo’n dader is dan duidelijk heel planmatig bezig.

Hierbij moet steeds goed worden gekeken in welke mate de telefoontjes deel uitmaken van een totaal feitencomplex. Vaak kan dan namelijk al heel snel gesproken worden van stelselmatige gedragingen en dus van belaging!

Wat betekent opzettelijk?

De dader behoeft, om strafrechtelijk aansprakelijk te zijn, niet te hebben geweten dat wat hij deed, wederrechtelijk was. Evenmin behoeft hij te weten dat het om een strafwaardig delict ging, noch dat het slachtoffer het feit als onrechtmatig of wederrechtelijk heeft ervaren. Wanneer de belager bijvoorbeeld het verweer voert: “Ik wist niet dat wat ik deed als inbreuk werd ervaren op de levenssfeer van her slachtoffer”, dan heeft dat op de strafbaarheid als zodanig geen invloed. Het bewijs van opzet wordt uit de objectief waarneembare omstandigheden afgeleid.

Wat betekent inbreuk maken op eens anders persoonlijke levenssfeer?

De term “persoonlijke levenssfeer” vindt men in art. 10 Grondwet en in andere wetten. Wat deze term precies inhoud zal nog duidelijk moeten worden. Het omvat zoiets als het inbreken in een situatie, waarin het slachtoffer redelijkerwijs aanspraak mag maken op (een zekere mate van) privacy.
Privacy is het respect voor iemands privé-leven. Dit houdt ook het recht in om zowel privé als beroepsmatige contacten met anderen aan te gaan en te ontwikkelen. Een mens heeft dus ook recht op privacy buiten het eigen huis, de tuin of het erf. Zo kan iemand dus ook buitenshuis belaagd worden.
Wel geldt dat de inbreuken op de privacy, in redelijkheid bij een gemiddeld mens, als zodanig worden ervaren. Overgevoelige mensen worden dus niet eerder belaagd. Los hiervan kan het wel voorkomen dat slachtoffers, door de belaging, op den duur gevoeliger worden.
In “inbreuk maken” zit besloten dat de privacygerechtigde de storing in zijn persoonlijke levenssfeer niet wenst. Vindt iemand dus een storing niet ongewenst, dan is er ook geen sprake van “inbreuk maken”. Wanneer iemand bijvoorbeeld 's-nachts ongevraagd en stelselmatig opgebeld wordt door een hijger, maar daar zelf van geniet en dat ook laat blijken, dan kan er niet gesteld worden dat er van een strafrechtelijk relevante inbreuk sprake is. Gesteld kan worden dat de betrokkene dan toestemming voor de inbreuk geeft.

Wat betekent oogmerk iemand te dwingen iets te doen etc.?

Vereist is dat de belager met zijn gedragingen het slachtoffer doelbewust tot iets (bijvoorbeeld contact) wil dwingen of het slachtoffer vrees wil aanjagen. Er behoeft hiervoor niet bewezen te worden dat het slachtoffer tengevolge van de inbreuk ook daadwerkelijk iets heeft gedaan of nagelaten, wat zij anders niet zou hebben gedaan. “Vrees aanjagen” gebeurt verder bewust. Iemand die een ander onbewust of onopzettelijk doet schrikken of hindert in diens privacygenot jaagt dus geen vrees aan. Het is verder niet doorslaggevend dat de vrees (angst) ook daadwerkelijk bij het slachtoffer is opgewekt. Voldoende is dat in het algemeen de inbreuk geschikt en geëigend is om vrees aan te jagen. Er wordt dus geen onderscheid gemaakt tussen een uitzonderlijke kordate vrouw, die zich door haar ex-man de kaas niet van het brood laat eten en een vrouw die snel van de kaart is.
Voorbeeld: Een man belt regelmatig midden in de nacht op verschillende uren, wekenlang in successie. Hij zegt niets, maar haalt duidelijk hoorbaar adem door de telefoon en hoest zo nu en dan luid. Mevrouw A herkent hem aan zijn hoest en weet dat dit de sullige, bedlegerige overbuurman is. Zij is daarom niet bang, maar wel zwaar geïrriteerd. Mevrouw B echter kent deze man niet en meent uit de ademhaling en hoest te kunnen afleiden dat een brute geweldenaar haar lastig valt. Mevrouw B is daardoor doodsbang. Beide feiten leveren het strafbare feit belaging op. De inbreuk op de persoonlijke levenssfeer is dezelfde, ook al is duidelijk dat bij mevrouw A géén en bij mevrouw B wel angst wordt ingeboezemd. De intentie van de dader is dus evenals bij bedreiging bepalend en niet het gevolg.
Kijk ook bij het dwangartikel, waarbij het dwingen om iets te doen, niet te doen of te dulden, reeds bij één keer strafbaar is gesteld!

Wat betekent klachtdelict?

Dit betekent dat de politie niet zelf mag opsporen, maar dat het slachtoffer bepaalt of de dader strafrechtelijk wordt vervolgd. Dit is gedaan omdat het slachtoffer bij het doen van aangifte (die hier klacht heet) vaak verregaande privacygevoelige gegevens zal moeten prijsgeven. Het slachtoffer kan daarom zelf beslissen of zij dit wel aanvaardbaar acht.
Klachtdelicten zijn verder met strenge regels omgeven. Zo zijn ze o.a. aan termijnen gebonden en moeten ze altijd door een hulpofficier van justitie (inspecteur van politie) worden opgenomen en ondertekend. Verder moet er altijd in de verklaring van de aangever worden vermeld dat de aangever de uitdrukkelijke wens heeft dat tot vervolging van de dader wordt overgegaan!


Facebook




By Drupal | ;© Mijn stalker